เราตัดสินใจกลับไปทำงานแล้ว พอไปสมัครมีให้ที่เลือกน่าสนใจเยอะมาก

ตอนนี้ที่ทำงานใหม่เป็นรร.เอกชนที่ไม่ใหญ่เท่าสารสาสน์ แต่เขาสอน3ภาษา

ทำงานวันแรก เราก้อซุ่มซ่ามไปล้มใส่คุณวิระหว่างขึ้นบันไดพาไปห้องเรียน อายมาก

(คุณวิเป็นลูกสะใภ้เจ้าของรร.สิ) ป่านนี้เขาไปเล่าให้แฟนเขาฟัง ขำเรากันแน่

ไม่ได้ใส่รองเท้าส้นสูงนานจัด ดีนะที่อยู้กับคุณวิแค่สองคน

เด็กที่นี่พูดภาษาจีนเก่ง จำคำศัพท์ได้แม่นมาก แต่ภาษาอังกฤษไม่เท่าไหร่เลย น่าจะเก่งกว่านี้่

วันทีสองได้เพื่อนใหม่ ต่างคนต่างดีใจมาก อายุเท่ากัน

เป็นครูใหม่เหมือนกันแต่เขาสอนภาษาจีน เขาดูน่ารักดี นิสัยคล้ายๆ กันหลายอย่าง

ครูที่นี่ชอบมองเวลาเราเดินไปกินข้าวด้วยกัน เฮ้อ! คนไทยก้เป็นอย่างงี้แหละ้

และแล้วเมื่อวันที่ 20 เมษายน เป็นวันเกิดของคนที่เคยสำคัญของเราคนหนึ่ง

เราก้อได้แต่แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะพี่นัท ขอบคุณที่โทรมา แล้ววันนั้นทั้งวันเราก้อรู้สึกหลายอย่างมาก นอนไม่หลับด้ว้ย

 เหมือนพี่นุ้ยจะรู้ว่าเรารู้สึกหลายอย่างในวันเกิดพี่นัท ขอโทษนะพี่นุ้ย 

ก่อนนอนพี่นุ้ยบอกกับเราว่าเด้วพรุ่งนี้ก้อจะเป็นอีกวันหนึ่งแล้ว อึ้งพูดอะไรไม่ออก ขอโทษจริงๆ

สำหรับพี่นัทมันผ่านมา 3-4 ปีแล้ว เราต้องยอมรับว่าเรารักกันแต่ไม่สามารถใช้ชีวิตคู่ด้วยกันได้

เพราะเราพอแล้วสำหรับการเป็นที่หนึ่ง มันเหนื่อยมาก เบือกับการที่ต้องมารับโทรศัพท์ผู้หญิงทั้งหลาย

ตอนนี้เราได้ก้าวเดินต่อไปข้างหน้าแล้ว  เราเชื่อว่าเราจะมีความสุขถ้าเราเลือกคนที่เขารักเรา

คนบางคนมีอะไรไม่เหมือนกันก้ออยู่ด้วยกันได้

ทุกอย่างมันจบแล้ว เหลือแค่ความทรงจำดีๆ ระหว่างเราสองคนเท่านั้น

วันนี้พี่นัทโทรหาเราบอกว่าอยู่แถวฟิวเจอร์ เรากะลังกลับบ้าน เขาบอกว่าให้เราลงจากรถเด้วเขาไปส่งที่บ้านเอง

ขอโทษนะพี่นัท เรายังไม่ควรเจอกันหรอก แต่ในใจอยากลงจากรถแล้ว แต่เราทำไม่ได้ๆ เหอะ

ผ่านมา 5 วันแล้วกับการสอนซัมเมอร์ ก้อโอเคนะ ชิวร์ๆ ได้ภาษาจีนกลับมานิดหน่อย อิอิ

 

ชื่อ

อีเมลล์

ข้อความทดสอบ

โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่